Ze kijkt achterom. Snel, daar komen ze! Maar het lukt haar niet om zich op te hijsen en door het gat te klimmen. Het donkere gat, wel te verstaan, waarvan niet duidelijk is wat zich aan de andere kant bevind. Dat haar vriendin al door het gat verdwenen is, stelt haar niet perse gerust. Onhandig doet ze nog een poging en glijdt weer naar beneden. Verdomme. Dan maar achteruit, de deur door, wat ze sowieso gaan zien. Ja, daar komen ze al van rechts. Ze struikelt naar links, klapt de deur achter zich dicht. Geen tijd om te barricaderen. Rennen. Verstoppen? Achter deze auto? Of die? Ze zijn er al. Maar ze knijpt haar ogen dicht en wenst. Wenst dat ze de andere kant op rennen. Dat zíj zelf de andere kant op was gerend. Dat ze hier achter de auto, waar ze haar overduidelijk gaan vinden, onzichtbaar is. Alsof ze al vier straten verder zich verstopt op de markt.
En daar is ze dan. Op die markt waar ze haar jas in een prullenbak propt en een nieuwe jurk koopt bij zo’n kraampje waar de warmte van alle diepe kleuren stof je tot in je ziel raakt. De blinkende sierraden lachen haar tegemoet, als in een droom. De verkoopster lijkt net als die kleuren stof tot in haar ziel te kunnen kijken en wenkt haar dichterbij. De met zwarte kohl omrande ogen nemen haar op en wijzen naar een kruk. Ze gaat zitten en laat zich opmaken. Ze krijgt een doek om haar hoofd gedrapeerd, donkergeel, verrassend goed passen bij het oranje van haar jurk. En dan loopt ze weer. Over die markt waar de mensen die haar achter na zaten nu tevoorschijn komen. Ze zoeken haar, kijken haar zelfs aan, maar ze kunnen haar niet vinden. Hiding in plain sight. Ze is verstopt in het volle zicht.
Letterlijk een droom.
Dromen zijn verhalen vol symboliek en ter eigen interpretatie.
Veel mensen onthouden hun dromen niet, of flarden. Losse glasscherven die als een geheel een onsamenhangend moazïek vormen. Voor wie wel stukjes dromen kan onthouden, vertellen terugkerende elementen eenzelfde verhaal. Zo rende ik vroeger in mijn dromen altijd weg als ik achterna gezeten werd of maakte ik mezelf onzichtbaar. Je zou kunnen zeggen dat ik hetzelfde deed in het echte leven. Niet durven. Niet proberen. Tot ik dit stukje voor stukje, beetje bij beetje, wel ging doen.
Hoe meer ik in het wakkere leven deed en probeerde, hoe minder ik me in mijn dromen verstopte. In plaats van wegrennen, pakte ik een wapen. In plaats van mezelf onzichtbaar maken, haalde ik uit. Vechten voor het leven dat ik wilde, letterlijk en figuurlijk.
Dan ben je zoveel verder en heb je gevochten en gewonnen en dan krijg je weer zo’n droom van vluchten en verstoppen. Dit keer “hiding in plain sight”. Verstoppen in het volle zicht. Want zichtbaar ben ik, ik doe en ik probeer. Maar dat wordt op een gegeven moment het nieuwe normaal. En dan komt er een moment waarop het nieuwe normaal niet meer genoeg is en je meer moet doen. Weer een stap verder, meer proberen. Het voelt als opnieuw beginnen terwijl dat helemaal niet waar is. Het is iets nieuws proberen maar niet from scratch. Niet opnieuw maar iets nieuws.
Groeien geeft groeipijn.
Pijn betekent niet dat je ineens weer slap bent geworden. Het betekent dat je gewend bent geraakt aan de gewichten die erbij zijn gekomen. Je hebt niet meer door dat je zwaarder traint omdat je sterker bent geworden.
Extra gewicht erbij mag weer moeite kosten. Logisch zelfs, je moet eraan wennen. En dan mag je ook even stilstaan bij hoe ver je al bent gekomen. Niet te snel, om te blijven staan. Want waar in mijn dromen alles ineens een makkie leek en ik nu weer onhandig werd, is geen teken van regressie maar vooruitgang. Leveling up. En daar ben je ineens weer onhandig omdat je onderaan begint. Maar net als eerst, weer stap voor stap.
Van “hiding in plain sight” naar “waar zijn die verdomde wapens?”
Vechten voor het leven dat je wilt. In je dromen en in de realiteit. Dat mag tijd kosten. Kijk eens naar hoe ver je al bent gekomen. Erken de extra gewichten die normaal zijn gaan voelen. Lichter. En weet dat de nieuwe gewichten nu misschien zwaar voelen maar over een tijdje je spieren weer gegroeid zijn. Dan ben je sterker geworden en heb je weer een nieuwe reminder nodig🧡.
